कारसेवक असल्याचा सार्थ अभिमान : दिलीप रामू पाटील !

धरणगाव : 6 डिसेंबर 1992 ला 31 वर्षे उलटून गेली… पण आजही तो प्रसंग, तो उत्साह आणि उर्जा आपल्या मनात काय आहे. त्या धाडसी आणि पराक्रमी घटनेचा मी साक्षीदार आहे.

श्री रामजन्मभूमी आंदोलनाने वेगळे वळण घेतले होते. संपूर्ण देश रामनामाच्या जयघोषाने दुमदुमून गेला होता. यानंतर 6 डिसेंबर 1992 ला कारसेवा निश्‍चित करण्यात आली… त्यावेळी तरुण कारसेवक म्हणून मी सुद्धा 1 डिसेंबरला एका गटासह अयोध्येला निघालो. त्यावेळी एक वेगळाच उत्साह होता. आम्ही तरुण होती पण श्रीरामावरील भक्तीमुळे अयोध्येला जाण्यास घरच्यांचा विरोध नव्हता. भुसावळ रेल्वे स्थानकावरून आम्ही खचाखच भरलेल्या ट्रेनमध्ये चढलो. गर्दी इतकी होती की ट्रेनमध्ये पाय ठेवायलाही जागा नव्हती. पण मनात एका वेगळ्याच उत्साहाने आणि धाडसाने आम्ही शेवटी ट्रेनने अयोध्येला निघालो. दुसऱ्या दिवशी आम्ही #अयोध्या रेल्वे स्थानकावर पोहोचलो. तिथे गेल्यावर एक वेगळंच वातावरण आणि उत्साहाचं ओतणं अनुभवायला मिळाले, शरयुनदीच्या तीरावर उभारलेल्या विशाल तंबुत आमची राहण्याची व्यवस्था करण्यात आली होती. तसे पाहता अयोध्या ते फैजाबाद हे अंतर अवघे 5 ते 6 किलोमीटर होते.

आम्ही सर्व अयोध्या फैजाबादमध्ये तंबूत राहण्यासाठी पायीच पोहोचलो. कडाक्याच्या थंडीमुळे जवळच तणसांचा ढीग ठेवला होता. थंडीपासून बचाव करण्यासाठी रामभक्तांनी तणस घेतले आणि त्यावर सतरंजी घालून झोपले. हा नित्यक्रम आम्ही अयोध्येत जवळपास 5 ते 6 दिवस केला. पहिले तीन-चार दिवस आम्ही अयोध्येतील विविध भागांना भेटी दिल्या. मुलायमसिंह यादव यांनी पक्षीही येऊ शकणार नाही या घोषणेनंतर कोठारी बंधूंनी भगवा ध्वज फडकवलेली जागाही पाहिली आणि तेथे नतमस्तक झालो. त्यावेळी बाबरी संरचना अस्तित्वात होती. आणि त्यात भगवान श्रीराम विराजमान होते. आम्ही सर्वांनी प्रभू श्रीरामाचे दर्शन घेतले. त्यावेळी अतिशय कडेकोट सुरक्षा व्यवस्था होती. भारत-पाकिस्तान सीमेवर जो कडक सुरक्षा व्यवस्था ठेवली जाते तीच पद्धत तिथेही पाहायला मिळाली.

शेवटी 6 डिसेंबरची सकाळ उजाडली. आंघोळ करून आम्ही सर्व तयार झालो आम्ही सर्व बाबरी संरचनेपासून थोड्या अंतरावर पोहोचलो. त्यावेळी तेथे कारसेवा सुरू झाली होती. एका मोठ्या व्यासपीठावर रा. स्व. संघाचे तत्कालीन सरकार्यवाह हो. वे. शेषाद्री, रथयात्रेचे प्रणेते लालकृष्ण अडवाणी, विश्व हिंदू परिषदेचे अध्यक्ष अशोक सिंघल, साध्वी उमा भारती, प्रखर वक्त्या साध्वी ऋतुंबरा देवी, बजरंग दलाचे प्रमुख विनय कटियार आदी नेते उपस्थित होते. त्या ठिकाणी वेगळाच उत्साह पाहायला मिळाला. त्या नेत्यांची आवेशपूर्ण भाषणे सुरू असतानाच काही कारसेवक बाबरीवर चढले. त्यावर भगवे आणि झेंडे फडकायला लागले. तिकडे शेषाद्रींजी पासून अडवाणींजी पर्यंतचे सर्व नेते कारसेवकांना ती जागा रिक्त करण्याचे आवाहन करू लागले. पण कारसेवक काही ऐकण्याच्या मनःस्थितीत नव्हते. हजारो वर्षांपूर्वीचा हा कलंक आता आपण सर्वांनी पुसला पाहिजे. सर्वांसमोर हे एकमेव ध्येय होते. अवघ्या काही वेळात बाबरीची संपूर्ण इमारत जमीनदोस्त झाली. आजूबाजूला धूळ दिसत होती. अर्धा तास तिथे काहीच दिसत नव्हते अशी परिस्थिती होती. त्यावेळी तिथे काय झाले हे कोणालाच माहीत नाही.पण त्या स्थानी खोदलेल्या जागेतुन तांब्याच्या पुजेसाठी लागणार्या वस्तु व बुजवलेल्या हिंदू देवतांच्या दगडी मुर्ती इ.निघत होते, ते जमिनीतुन उकरलेल्या मुर्त्या काढतांना माझ्या उजव्या हाताच्या बोटावर जखम झाली, पण त्याची चिंता करण्यापेक्षा बाबरी ढाचा जमीनदोस्त झाल्याचा आनंद मोठा होता, कारसेवकांमध्येही तोच आनंद आणि उत्साह होता.

सर्वजण जय श्रीरामच्या घोषणा देत होते. काही क्षणातच अयोध्येत तणावाचे वातावरण निर्माण झाले. व्यासपीठावरून कारसेवकांना मागची जागा रिकामी करण्याच्या सूचना दिल्या. उत्तर प्रदेशचे तत्कालीन मुख्यमंत्री कल्याण सिंह यांनी आपल्या पदाचा राजीनामा दिला. सीआरपीएफ जवान आणि कमांडोंनी संपूर्ण अयोध्येचा ताबा घेतला. लाठीचार्ज सुरू झाला. संपूर्ण अयोध्येत कर्फ्यू लावण्यात आल्याची बातमी ऑल इंडिया रेडिओने दिली. पण तिथली खरी परिस्थिती अगदी वेगळी होती. संपूर्ण #अयोध्या भगवामय झाली होती जय श्रीरामचा नारा देत कारसेवकांचे जत्थे रस्त्यावरून चालले होते. तेथून पायी चालत फैजाबादलाही पोहोचलो. त्या रात्री फैजाबाद येथील आमच्या निवासस्थानावरील तंबूवर दगडफेक करण्यात आली. पेट्रोल बॉम्बही फेकण्यात आले. पण आमच्या निवासस्थानी कडक पहारा ठेवून आम्ही कशीतरी तिथे रात्र काढण्यात यशस्वी झालो. दुसऱ्या दिवशी #अयोध्या रेल्वे स्थानकावर पोहोचल्यानंतर तेथे पाय ठेवायलाही जागा नव्हती. त्यावेळी अंदाजे ६ लाख कारसेवक अयोध्येत होते. कमांडो फोर्स हेलिकॉप्टरसारखा घेराव घालून परिस्थिती नियंत्रणात ठेवत होती. तिथली परिस्थिती बघून तिथून पुन्हा फैजाबादला पोहोचलो संपूर्ण ट्रेनमध्ये फक्त कारसेवक होते.

या प्रवासादरम्यान आमच्या ट्रेनवर अनेक ठिकाणी दगडफेक करण्यात आली. अनेक ठिकाणी रेल्वेवर गोळीबारही करण्यात आला. भोपाळमध्ये ट्रेन थांबल्यावर खिडकीतून बाहेर पाहिलं तर आजूबाजूच्या आवारात सगळीकडे आग दिसत होती. अशा वेळी आमचे कुटुंबीय आणि मित्रमंडळी आमची आतुरतेने वाट पाहत होते. धरणगावात आल्यानंतर जणू काही मोठी लढाई जिंकल्यासारखे आमचे चौफेर स्वागत झाले. अनेक ठिकाणी आमचे अनुभव कथन कार्यक्रम सुरू झाले. अनेक ठिकाणी सत्कार समारंभही पार पडले.

22 जानेवारी 2024 रोजी देशाचे पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांच्या हस्ते आणि राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघाचे सरसंघचालक डॉ. मोहन भागवत यांच्या प्रमुख उपस्थितीत मंदिराचा प्राणप्रतिष्ठा सोहळा पार पडत आहे. श्री राम जन्मभूमी हा सर्व हिंदू बांधवांसाठी अत्यंत श्रद्धेचा आणि आस्थेचा विषय आहे. हे काम आज पूर्ण होत आहे. सर्वत्र आनंदाचे वातावरण आहे परकीयांची निशाणी जमीनदोस्त करण्याची संधी अनेक कारसेवकांसोबत मिळाली,हे परम भाग्य आहे व त्या ठिकाणी रामलला आता विराजमान होताहेत यांचा परम आनंद आहे. सर्वांना #जय_श्रीराम